چگونه اینترنت فیبر نوری بگیریم؟

اگر می‌خواهید بدانید چگونه اینترنت فیبر نوری بگیریم، اولین قدم بررسی پوشش سرویس در آدرس دقیق شماست. اگر ساختمان تحت پوشش باشد، در مرحله بعد باید اپراتور، طرح اینترنت و تجهیزات سازگار را بررسی کنید و سپس درخواست نصب را ثبت کنید.

اینترنت فیبر نوری از بستر نوری برای انتقال داده استفاده می‌کند و در صورت ارائه سرویس مناسب توسط اپراتور، می‌تواند سرعت دانلود و آپلود بالاتری نسبت به بسیاری از سرویس‌های قدیمی در اختیار شما بگذارد. این موضوع برای خانه‌هایی که چند نفر هم‌زمان از اینترنت استفاده می‌کنند، اهمیت بیشتری دارد.

با این حال، سرعت و کیفیت نهایی فقط به کابل فیبر بستگی ندارد. نوع سرویس، ظرفیت شبکه اپراتور، تجهیزات سمت مشترک، کیفیت اجرای مسیر و روتر یا ONT هم روی تجربه نهایی تأثیر می‌گذارند.

برای توضیح نقش فناوری نوری در شبکه، Cisco اشاره می‌کند که تجهیزات نوری قابل نصب، انتقال داده با نرخ بالا را بین سرورها، سوئیچ‌ها و روترهای متصل با کابل فیبر نوری امکان‌پذیر می‌کنند.

“Pluggable optics ... enable high-data-rate transmission between servers, switches, and routers connected with fiber optics cables.”

ترجمه: «تجهیزات نوری قابل نصب، انتقال داده با نرخ بالا را میان سرورها، سوئیچ‌ها و روترهایی که با کابل فیبر نوری به یکدیگر متصل هستند، امکان‌پذیر می‌کنند.»

قبل از اینکه برای دریافت سرویس اقدام کنید، مهم‌ترین موضوع وجود پوشش در آدرس دقیق شما است. تحت پوشش بودن یک محله به این معنی نیست که تمام ساختمان‌های آن محله امکان دریافت سرویس دارند.

برای شروع، این موارد را بررسی کنید:

در بعضی ساختمان‌ها کابل تا ورودی مجتمع رسیده، اما هنوز برای رساندن آن به واحد نیاز به اجرای مسیر داخلی وجود دارد. این موضوع می‌تواند روی هزینه و زمان نصب اثر بگذارد.

هر دستگاهی برای هر شبکه‌ای مناسب نیست. ابتدا باید بدانید اپراتور از چه فناوری PON استفاده می‌کند و چه مدل‌هایی را تأیید کرده است.

برای مثال ممکن است یک شبکه بر پایه GPON باشد و شبکه دیگری از XGS-PON استفاده کند. بنابراین بهتر است قبل از خرید مودم فیبر نوری، نوع سرویس و سازگاری دستگاه را از اپراتور بپرسید.

اگر هم قصد مقایسه مدل‌های وارداتی را دارید، مشخصات بهترین مودم فیبر نوری هواوی را می‌توانید بررسی کنید.

اگر سرویس شما بر پایه GPON باشد، نباید ظرفیت اسمی شبکه را با سرعت بسته اینترنت خودتان یکی بدانید. طبق استاندارد ITU-T G.984، نرخ اسمی GPON در حالت رایج 2.488 گیگابیت بر ثانیه در جهت دانلود و 1.244 گیگابیت بر ثانیه در جهت آپلود است.

این اعداد مربوط به نرخ خط GPON هستند و به معنی دریافت اینترنت 2.488 گیگابیتی برای هر مشترک نیستند. ظرفیت پورت PON میان اتصالات و کاربران متصل به آن به اشتراک گذاشته می‌شود و سرعت نهایی هر مشترک به طرح سرویس، ظرفیت شبکه اپراتور و نحوه مدیریت ترافیک بستگی دارد.

برای پاسخ عملی به سؤال چگونه اینترنت فیبر نوری بگیریم، استعلام پوشش باید اولین مرحله باشد.

روش استعلام به اپراتور بستگی دارد، اما معمولاً روند به این شکل است:

ابتدا ببینید کدام شرکت‌ها در محدوده شما سرویس ارائه می‌کنند. ممکن است در یک شهر چند اپراتور فعال باشند، اما پوشش آن‌ها در تمام مناطق یکسان نباشد.

در سامانه اپراتور یا سامانه مربوط به بررسی پوشش، اطلاعات محل را وارد کنید. معمولاً شماره تلفن ثابت، شهر، آدرس یا کد پستی برای شناسایی محل درخواست استفاده می‌شود.

نکته مهم: نتیجه استعلام را برای همان پلاک بررسی کنید. «پوشش منطقه» با «آماده بودن پورت برای واحد شما» تفاوت دارد.

اگر آدرس تحت پوشش بود، بهتر است قبل از ثبت نهایی این موارد را بپرسید:

همین چند سؤال می‌تواند از هزینه و رفت‌وآمد اضافه جلوگیری کند.

بعد از تأیید پوشش، نوبت ثبت درخواست است. در این مرحله معمولاً باید یک طرح اینترنتی انتخاب کنید.

موقع انتخاب بسته، فقط دنبال بالاترین عدد سرعت نباشید. برای یک کاربر معمولی، نیاز با خانه‌ای که چند نفر هم‌زمان فیلم آنلاین می‌بینند، بازی می‌کنند یا فایل‌های حجیم جابه‌جا می‌کنند یکسان نیست.

پس از انتخاب طرح، اطلاعات مالک یا دارنده خط ثبت می‌شود و درخواست برای بررسی و نصب ارسال خواهد شد.

در صورت نیاز به مراجعه تکنسین، زمان نصب از طریق پیامک، تماس یا سامانه اپراتور اطلاع داده می‌شود.

اگر اپراتور اعلام کرد محل شما تحت پوشش است، این موضوع را هم مشخص کنید:

«اتصال تا داخل واحد اجرا می‌شود یا فقط تا ورودی ساختمان؟»

این تفاوت ممکن است در یک مجتمع مسکونی اهمیت زیادی داشته باشد.

مدارک و اطلاعات موردنیاز به اپراتور و نوع سرویس بستگی دارد. برای درخواست خانگی معمولاً اطلاعات هویتی، آدرس، کد پستی و شماره تماس لازم است و در برخی سرویس‌ها اطلاعات خط ثابت نیز برای ثبت درخواست استفاده می‌شود.

اگر درخواست توسط فردی غیر از مالک انجام شود، ممکن است اپراتور مدارک یا مجوز دیگری نیز درخواست کند.

بهتر است قبل از مراجعه حضوری، فهرست مدارک را از همان شرکت ارائه‌دهنده دریافت کنید. این کار ساده، احتمال ناقص ماندن پرونده را کمتر می‌کند.

یکی از سؤال‌های مهم کاربران این است که راه‌اندازی فیبر نوری برای منزل چقدر هزینه دارد؟

برای هزینه راه‌اندازی فیبر نوری برای منزل نمی‌توان یک رقم ثابت برای همه کاربران اعلام کرد. مبلغ نهایی به اپراتور، طرح انتخابی، وضعیت زیرساخت ساختمان، تجهیزات مورد نیاز و نوع کابل‌کشی بستگی دارد. بنابراین بهتر است قبل از ثبت درخواست، هزینه سرویس، مودم یا ONT و هرگونه هزینه نصب یا کابل‌کشی اضافه را جداگانه بپرسید.

نکته: هزینه و زمان نصب به اپراتور، آدرس و وضعیت زیرساخت ساختمان بستگی دارد و ممکن است برای دو ساختمان در یک منطقه یکسان نباشد.

اگر اپراتور نصب استاندارد را در هزینه سرویس لحاظ کرده باشد، ممکن است مبلغ جداگانه‌ای دریافت نشود. در مقابل، کابل‌کشی اضافه داخل ساختمان یا اجرای مسیر خاص می‌تواند هزینه جداگانه داشته باشد.

به همین دلیل هنگام مقایسه پیشنهادها، فقط قیمت ماهانه را بررسی نکنید؛ هزینه اولیه و تجهیزات تحویلی را هم کنار آن قرار دهید.

در یک اتصال خانگی معمولی، کاربر لزوماً همه تجهیزات شبکه نوری را خریداری نمی‌کند. بسیاری از قطعات در بخش زیرساخت اپراتور قرار دارند.

برای مثال، اسپلیتر نوری می‌تواند برای تقسیم مسیر نوری در معماری PON استفاده شود و جعبه تقسیم فیبر نوری برای مدیریت و حفاظت از اتصالات در نقاط توزیع کاربرد دارد.

در بخش داخلی نیز ممکن است به پچ کورد فیبر نوری نیاز باشد.

اگر اجرای مسیر نیاز به اتصال دائمی رشته‌ها داشته باشد، تکنسین ممکن است از فیوژن فیبر نوری استفاده کند.

بنابراین بهتر است قبل از خرید هر قطعه‌ای مشخص کنید کدام قسمت را اپراتور تأمین می‌کند و چه چیزی بر عهده مشترک است.

برای این مرحله نیز نمی‌توان یک زمان ثابت برای همه درخواست‌ها تعیین کرد.

اگر شبکه در ساختمان آماده باشد و پورت قابل واگذاری وجود داشته باشد، اجرای کار معمولاً ساده‌تر است. اما اگر کابل باید از ورودی ساختمان تا واحد کشیده شود یا مسیر داخلی آماده نباشد، زمان بیشتری لازم خواهد بود.

فرایند را می‌توان به این شکل خلاصه کرد:

در حالت معمول، بعد از استعلام و ثبت درخواست، اپراتور وضعیت فنی محل را بررسی می‌کند و در صورت آماده بودن زیرساخت، زمان نصب و فعال‌سازی مشخص می‌شود.

چه چیزهایی باعث تأخیر در راه‌اندازی می‌شود؟

مدت زمان نصب برای همه ساختمان‌ها یکسان نیست. چند مورد می‌تواند روند کار را طولانی‌تر کند:

نبود پورت آماده: ممکن است زیرساخت فیبر در منطقه وجود داشته باشد، اما در زمان ثبت درخواست پورت آزاد برای واگذاری موجود نباشد.

مسیر نامناسب ساختمان: در مجتمع‌ها عبور کابل از رایزر یا بخش‌های مشترک ممکن است به هماهنگی با مدیریت ساختمان نیاز داشته باشد.

نیاز به کابل‌کشی جدید: اگر مسیر نوری تا واحد آماده نباشد، اجرای کابل‌کشی می‌تواند زمان نصب را بیشتر کند.

نقص اطلاعات: اشتباه در آدرس، کد پستی یا اطلاعات مالک می‌تواند روند ثبت درخواست را متوقف کند.

شرایط محل نصب: دسترسی سخت به محل نصب یا آماده نبودن فضای مناسب برای ONT نیز ممکن است باعث تأخیر شود.

قبل از ثبت سفارش، این موارد را یک‌بار بررسی کنید:

برای دریافت اینترنت فیبر نوری، اول از همه باید پوشش سرویس را برای پلاک دقیق بررسی کنید. اگر امکان واگذاری وجود داشت، اپراتور و طرح مناسب را انتخاب کنید، اطلاعات لازم را ثبت کنید و برای نصب و فعال‌سازی هماهنگ شوید.

قبل از پرداخت یا خرید تجهیزات، دو موضوع را حتماً مشخص کنید: اتصال فیبر تا کجای ساختمان اجرا شده و چه هزینه‌هایی بر عهده شماست. همچنین اگر قرار است مودم یا ONT را جداگانه بخرید، ابتدا فناوری شبکه اپراتور و مدل‌های مورد تأیید آن را بپرسید.

اگر پوشش محل شما تأیید شده اما برای انتخاب مودم، ONT یا تجهیزات مورد نیاز مطمئن نیستید، کارشناسان کیان داریا می‌توانند مشخصات سرویس و تجهیزات مورد نیاز را بررسی کنند.

کیان داریا تلاش می‌کند جزو بهترین مجموعه‌های تأمین تجهیزات شبکه و زیرساخت ارتباطی باشد.

برای دریافت مشاوره رایگان با شماره 09101888726 تماس بگیرید یا مدل‌های موردنیاز خود را از طریق خرید از آمازون بررسی کنید.