آداپتور PoE

تفاوت اصلی این استانداردها در میزان توان قابل تأمین است. طبق مستندات Cisco، استاندارد IEEE 802.3af تا 15.4 وات، 802.3at تا 30 وات و 802.3bt بسته به نوع پیاده‌سازی تا 60 یا 90 وات توان را از سمت منبع فراهم می‌کند.

این اعداد به معنی آن نیستند که تمام توان نامی در انتهای کابل به دستگاه می‌رسد. تلفات انتقال باعث می‌شود توان در سمت Powered Device کمتر باشد. برای نمونه، Cisco در مستندات خود حداکثر توان قابل دسترس در سمت دستگاه را برای 802.3af برابر 12.95 وات و برای 802.3at برابر 25.5 وات اعلام می‌کند.

اعداد توان سمت PD در این جدول بر اساس مقادیر ارائه‌شده توسط Cisco هستند و باید با نیاز واقعی دستگاه مقصد مقایسه شوند.

توان تنها معیار انتخاب نیست. اگر شبکه گیگابیتی دارید، بهتر است Injector نیز پورت‌های 10/100/1000Mbps داشته باشد تا آداپتور به گلوگاه ارتباطی تبدیل نشود. نمونه‌ای از این ساختار در TP-Link TL-POE150S دیده می‌شود که دو پورت 10/100/1000Mbps دارد و با IEEE 802.3af سازگار است.

پیش از خرید، مشخصات فنی دستگاه مقصد را بررسی کنید. عبارت‌هایی مانند 802.3af، 802.3at، 802.3bt، PoE Input یا میزان توان موردنیاز، اطلاعات مهم‌تری از ظاهر یا ابعاد آداپتور هستند.

کاربرد واقعی آداپتور POE تعیین می‌کند چه مدلی مناسب است. برای یک تلفن IP روی میز کار، نیاز توان معمولاً با یک اکسس‌پوینت قدرتمند یکسان نیست. در پروژه‌های دوربین مداربسته نیز باید توان موردنیاز دوربین و استاندارد ورودی آن را قبل از انتخاب Injector بررسی کرد.

اگر دستگاه مقصد PoE باشد، Injector می‌تواند برق و داده را روی یک کابل شبکه به آن منتقل کند. این روش زمانی مفید است که سوئیچ شبکه فاقد PoE باشد یا برای یک تجهیز مشخص، تأمین برق جداگانه در محل نصب دشوار باشد.

برای اکسس‌پوینت‌های جدیدتر، بررسی توان موردنیاز اهمیت بیشتری دارد. بعضی تجهیزات با 802.3af کار می‌کنند، در حالی که مدل‌های پرمصرف‌تر ممکن است به 802.3at یا استاندارد بالاتر نیاز داشته باشند. بنابراین خرید آداپتور POE بر اساس نام دستگاه به‌تنهایی کافی نیست و باید مشخصات PoE همان مدل بررسی شود.

اگر کابل شبکه را در محل نصب سوکت‌زنی می‌کنید، استفاده از آچار پرس شبکه برای اتصال صحیح کانکتور RJ45 اهمیت دارد.

آداپتور POE معمولاً بین سوئیچ (یا منبع داده) و دستگاه مقصد در مسیر کابل شبکه قرار می‌گیرد؛ پورت Data In به سمت شبکه و پورت PoE Out به سمت دستگاه دریافت‌کننده برق وصل می‌شود. طول کل مسیر کابل، از سوئیچ تا دستگاه نهایی، همچنان باید در محدوده استاندارد اترنت (معمولاً تا 100 متر) باقی بماند؛ عبور از این محدوده، صرف‌نظر از استاندارد PoE، می‌تواند هم روی داده و هم روی توان قابل انتقال اثر بگذارد.

نکته دیگر محل فیزیکی نصب است. اگر آداپتور در فضای بیرونی یا نزدیک منبع رطوبت و گرد‌وغبار قرار می‌گیرد، باید از محفظه یا رده حفاظتی مناسب استفاده شود، چون بیشتر مدل‌های رومیزی برای نصب داخل ساختمان طراحی شده‌اند. همچنین بهتر است در یک مسیر کابل از قرار دادن چند Injector پشت سر هم خودداری کنید، چون این کار می‌تواند مدیریت توان و عیب‌یابی شبکه را پیچیده‌تر کند.برای محافظت از محل اتصال کابل شبکه نیز می‌توان از کاور سوکت شبکه استفاده کرد، به‌خصوص زمانی که سوکت در معرض جابه‌جایی یا تماس مکرر قرار دارد. اگر کابل شبکه موجود است و از سلامت اتصال آن مطمئن نیستید، پیش از راه‌اندازی نهایی می‌توانید با تستر شبکه وضعیت اتصال و سیم‌بندی کابل را بررسی کنید.

برای درک دقیق‌تر کاربرد این فناوری، Cisco درباره PoE می‌گوید:

یعنی PoE فناوری‌ای است که امکان انتقال هم‌زمان برق و داده را از طریق کابل‌های اترنت به تجهیزات دریافت‌کننده برق فراهم می‌کند.این تعریف یک نکته مهم را روشن می‌کند: آداپتور POE صرفاً یک منبع تغذیه نیست، بلکه بخشی از مسیر ارتباطی شبکه است و باید از نظر استاندارد و سازگاری با دستگاه مقصد بررسی شود.

در پروژه‌هایی که چند کابل شبکه در کنار یکدیگر قرار دارند، استفاده از برچسب کابل شبکه می‌تواند شناسایی مسیر هر کابل را هنگام نصب، تغییر یا عیب‌یابی ساده‌تر کند.

انتخاب آداپتور POE باید بر اساس مشخصات واقعی دستگاه مقصد انجام شود، نه صرفاً قیمت یا ظاهر محصول. استاندارد 802.3af برای تجهیزات کم‌مصرف مناسب است، 802.3at توان بیشتری ارائه می‌دهد و 802.3bt برای تجهیزات با نیاز توان بالاتر طراحی شده است. سرعت پورت نیز در شبکه‌های گیگابیتی اهمیت دارد و نباید در زمان خرید نادیده گرفته شود.

اگر مشخصات PoE تجهیز، توان موردنیاز و سرعت شبکه را از قبل مشخص کرده باشید، مقایسه مدل‌ها بسیار ساده‌تر خواهد شد. برای بررسی مدل‌های موجود می‌توانید خرید از آمازون را از طریق کیان داریا انجام دهید.