معایب فیبر نوری

اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، معایب فیبر نوری بیشتر هنگام نصب، تعمیر و نگهداری خودشان را نشان می‌دهند. خم‌شدن بیش از حد کابل، کشش و فشار نامناسب، حساسیت کانکتورها، هزینه تجهیزات تخصصی و نیاز به نیروی ماهر از مهم‌ترین مواردی هستند که باید قبل از اجرای یک شبکه نوری در نظر گرفت.

فیبر نوری در مقابل، از نظر سرعت، ظرفیت انتقال، مسافت و مقاومت در برابر تداخل الکترومغناطیسی مزیت‌های مهمی دارد. بنابراین این فناوری را نمی‌توان صرفاً به دلیل دشوارتر بودن نصب یا تعمیر، گزینه‌ای نامناسب دانست. بخش زیادی از مشکلات فیبر نوری با انتخاب کابل مناسب و اجرای اصولی قابل پیشگیری است.

در جدول زیر مهم‌ترین معایب را به‌صورت خلاصه می‌بینید:

نکته مهم این است که نباید از این موارد نتیجه گرفت که این محصول فناوری ضعیف یا ناایمنی است. بسیاری از این مشکلات زمانی ایجاد می‌شوند که کابل به شکل نادرست نصب شود یا فرد بدون تجهیزات مناسب سراغ تعمیر آن برود.

یکی از شناخته‌شده‌ترین معایب فیبر نوری، حساسیت آن به خم‌شدن خارج از محدوده مجاز است. اگر کابل بیش از حد خم شود، افت نوری افزایش پیدا می‌کند و در موارد شدید حتی ممکن است به ساختار رشته آسیب برسد.

البته نمی‌توان برای همه کابل‌های نوری یک شعاع خمش ثابت تعیین کرد. حداقل شعاع خمش باید از دیتاشیت همان کابل مشخص شود. در برخی دستورالعمل‌های عمومی، برای کابل‌های معمولی مقادیر حدود ۲۰ برابر قطر کابل هنگام نصب و ۱۰ برابر قطر کابل پس از نصب به‌عنوان قاعده رایج مطرح می‌شود؛ اما کابل‌های مقاوم در برابر خمش می‌توانند مقادیر بسیار متفاوتی داشته باشند.

برای مثال، Corning در برخی کابل‌های Indoor مقاوم در برابر خمش، حداقل شعاع خمش ۵ میلی‌متر را اعلام می‌کند. بنابراین نمی‌توان یک عدد را برای تمام مسیرهای ارتباطی فیبر نوری به کار برد.

به زبان ساده، قبل از خم کردن کابل باید مشخصات همان مدل را بررسی کرد، نه اینکه صرفاً به یک عدد عمومی تکیه کرد.

کابل نوری را نباید مانند یک مسیر ارتباطی معمولی از هر مسیری عبور داد. حداکثر کشش، شعاع خمش و فشار مجاز باید متناسب با مشخصات همان کابل رعایت شود.

در صورتی که هنگام کابل‌کشی نیروی زیادی به سیم‌کشی وارد شود، ممکن است رشته‌های داخلی آسیب ببینند؛ حتی در شرایطی که روکش بیرونی کاملاً سالم به نظر برسد. نتیجه این آسیب می‌تواند افزایش افت این فناوری یا ناپایداری لینک باشد.

به همین دلیل، قبل از اجرای کابل فیبر نوری مسیر کابل‌کشی را بررسی کنید. گوشه‌های تیز، مسیرهای بسیار باریک و نقاطی که کابل مرتب تحت فشار یا جابه‌جایی قرار می‌گیرد، می‌توانند احتمال آسیب را بیشتر کنند.

اگر یک مسیر ارتباطی شبکه مسی معمولی آسیب ببیند، تعمیر یا تعویض آن معمولاً برای تکنسین شبکه کار پیچیده‌ای نیست. در لینک‌های نوری، شرایط متفاوت است.

برای تعمیر رشته آسیب‌دیده ممکن است به فیوژن اسپلیسر (Fusion Splicer)، کاتر فیبر، ابزار آماده‌سازی و تجهیزات تست نیاز باشد. چنانچه مشکل مربوط به افت سیگنال باشد، پیدا کردن محل خرابی نیز همیشه با بررسی ظاهری کابل امکان‌پذیر نیست.

در پروژه‌های حرفه‌ای، ابزارهایی مانند OTDR برای بررسی مسیر و پیدا کردن محل رخدادهای این بستر استفاده می‌شوند. بنابراین یکی از محدودیت‌های عملی فیبر این است که کاربر عادی معمولاً نمی‌تواند خرابی‌های جدی آن را بدون ابزار مناسب برطرف کند.

وقتی درباره قیمت فیبر نوری صحبت می‌کنیم، نباید فقط قیمت یک حلقه کابل را در نظر بگیریم.

در یک پروژه ممکن است علاوه بر کابل، به کانکتور، پچ‌پنل، آداپتور، پچ کورد فیبر نوری، تجهیزات نگهداری، ابزار اتصال و در بعضی پروژه‌ها تجهیزات تقسیم نیاز باشد.

اگر شبکه به شکل FTTH اجرا شود، تجهیزات سمت مشترک نیز اهمیت پیدا می‌کنند. برای مثال، مودم فیبر نوری باید با فناوری PON و شبکه اپراتور سازگار باشد.

در شبکه‌های توزیع‌شده نیز ممکن است فیوژن فیبر نوری، اسپلیتر فیبر نوری، جعبه تقسیم فیبر نوری و تجهیزات دیگری در مسیر قرار بگیرند.

بنابراین هزینه راه‌اندازی یک زیرساخت نوری را باید به‌صورت مجموعه لوازم و عملیات نصب محاسبه کرد، نه فقط قیمت کابل.

یکی دیگر از معایب فیبر نوری این است که اجرای اصولی آن به تجربه نیاز دارد.

نصاب باید بداند مسیر ارتباطی را چطور عبور دهد، چه مقدار کشش به آن وارد کند، محل مناسب برای اتصال را انتخاب کند، کانکتورها را تمیز نگه دارد و در صورت نیاز، فیوژن را با کیفیت مناسب انجام دهد.

حتی یک اشتباه کوچک در زمان نصب می‌تواند باعث شود لینک در ابتدا کار کند اما بعداً دچار افت یا قطعی شود.

به همین دلیل، چنانچه پروژه چندین مسیر دارد، انتخاب نصاب باتجربه معمولاً ارزش بیشتری از صرفه‌جویی جزئی در هزینه نصب دارد.

سطح انتهایی کانکتور فیبر نوری بسیار حساس است. گردوغبار، چربی دست یا ذرات بسیار کوچک می‌توانند باعث افزایش افت یا بازتاب سیگنال شوند.

به همین دلیل کانکتورها نباید بدون محافظ رها شوند و قبل از اتصال باید طبق دستورالعمل سازنده تمیز و بررسی شوند. تمیزی کانکتور یکی از نکات ساده اما مهم در نگهداری لینک‌های نوری است.

استفاده معمول از اینترنت فیبر نوری در خانه یا محل کار، برای کاربر عادی خطر ویژه‌ای ایجاد نمی‌کند. نکات ایمنی بیشتر زمانی اهمیت پیدا می‌کنند که کابل در حال برش، آماده‌سازی، فیوژن یا سرویس تجهیزات فعال باشد.

یکی از موارد مهم، خرده‌های بسیار ریز شیشه است که هنگام برش یا آماده‌سازی فیبر ایجاد می‌شود. این ذرات می‌توانند به پوست یا چشم آسیب بزنند؛ بنابراین بهتر است هنگام کار از عینک ایمنی استفاده شود و ضایعات فیبر با دست جمع نشوند.

موضوع مهم دیگر، نگاه نکردن مستقیم به انتهای فیبر یا کانکتور است. برخی سیستم‌های نوری از طول موج‌هایی استفاده می‌کنند که با چشم دیده نمی‌شوند. OSHA نیز توصیه می‌کند انتهای فیبر شکسته، بریده یا بدون ترمینیشن با ابزارهای نوری بدون فیلتر مشاهده نشود.

همچنین خم‌کردن شدید، کشش بیش از حد یا فشار مکانیکی می‌تواند باعث افزایش افت سیگنال یا آسیب به کابل شود. در زمان فیوژن نیز باید دستورالعمل ایمنی دستگاه و تجهیزات محافظتی رعایت شود.

بنابراین خطرات فیبر نوری بیشتر به نحوه نصب و تعمیر مربوط می‌شوند، نه استفاده عادی از اینترنت.

نتایج یک آزمایش فنی شرکت Corning نشان می‌دهد که میزان تأثیر خم‌شدن به نوع فیبر، ساختار کابل و شرایط نصب وابسته است. در آزمایش این شرکت، کابل‌های Drop مقاوم در برابر خمش در یک مسیر آزمایشی معمولی حداکثر حدود ۰.۱ دسی‌بل افزایش افت و در یک مسیر شدید حدود ۰.۱۹ دسی‌بل افزایش افت داشتند. این اعداد مربوط به کابل‌ها و شرایط مشخص همان آزمایش هستند و نباید به تمام مسیرهای ارتباطی نوری تعمیم داده شوند.

Corning همچنین اشاره می‌کند که در بعضی سیم‌کشی‌های داخل ساختمان، حاشیه افت در نظر گرفته‌شده برای کابل Drop تنها حدود ۰.۲ تا ۰.۳ دسی‌بل است. بنابراین یک خم نامناسب در برخی کابل‌ها می‌تواند بخش قابل‌توجهی از حاشیه افت لینک را مصرف کند.

“A single bend on standard drop cables can easily exceed this budget.”

یعنی: «یک خم در کابل‌های Drop استاندارد می‌تواند به‌راحتی از این حاشیه افت عبور کند.»

نکته مهم این است که کابل‌های مقاوم در برابر خمش دقیقاً برای کاهش حساسیت به این شرایط طراحی شده‌اند. بنابراین هنگام انتخاب کابل، به جای تکیه بر یک عدد عمومی برای شعاع خمش، باید مشخصات فنی و حداقل شعاع خمش اعلام‌شده توسط سازنده همان مدل را بررسی کرد.

این جدول نشان می‌دهد که نمی‌توان گفت فیبر نوری در همه زمینه‌ها از کابل مسی بهتر یا بدتر است. برای یک اتصال کوتاه و ساده، کابل مسی ممکن است انتخاب اقتصادی‌تری باشد؛ اما در پروژه‌ای که سرعت، ظرفیت و فاصله اهمیت دارد، بستر نوری مزیت‌های مهمی دارد.

قبل از اجرای یک مسیر نوری، این موارد را بررسی کنید:

معایب فیبر نوری بیشتر در زمان نصب، تعمیر و نگهداری دیده می‌شوند، نه در استفاده روزمره از اینترنت. خم‌شدن خارج از محدوده مجاز، کشش و فشار نامناسب، آلودگی کانکتورها و نیاز به ابزار تخصصی از مهم‌ترین مواردی هستند که باید در اجرای یک لینک نوری در نظر گرفته شوند.

از نظر ایمنی نیز استفاده عادی از اینترنت فیبر نوری نگرانی خاصی ایجاد نمی‌کند. نکات ایمنی بیشتر هنگام برش، فیوژن و سرویس تجهیزات فعال اهمیت دارند؛ به‌خصوص در مورد خرده‌های شیشه و نگاه نکردن مستقیم به انتهای فیبر فعال.

در مقابل، فیبر نوری برای بسیاری از شبکه‌ها مزیت‌هایی مانند ظرفیت بالا، مسافت انتقال بیشتر و مقاومت بسیار خوب در برابر تداخل الکترومغناطیسی دارد. بنابراین اگر کابل مناسب انتخاب شود و نصب آن طبق مشخصات سازنده انجام شود، بخش زیادی از معایب آن قابل کنترل است.

برای انتخاب تجهیزات مناسب شبکه نوری، می‌توانید مدل‌های موردنظر را از طریق خرید از آمازون بررسی کنید یا برای انتخاب بهترین مودم فیبر نوری هواوی، کابل و تجهیزات جانبی متناسب با پروژه از کارشناسان کیان داریا مشاوره بگیرید.

همین حالا درخواست کارشناسی بدهید و قبل از خرید، سازگاری تجهیزات را بررسی کنید. برای خرید مطمئن و دریافت راهنمایی تخصصی، با کارشناسان کیان داریا با شماره ۰۹۱۰۱۸۸۸۷۲۶ در ارتباط باشید.