انواع ماژول فیبر نوری سیسکو

ماژول فیبر نوری سیسکو قطعه‌ای قابل‌نصب روی سوئیچ، روتر یا بعضی تجهیزات شبکه است که امکان اتصال پورت دستگاه به لینک فیبر نوری را فراهم می‌کند. برای انتخاب ماژول فیبر نوری سیسکو، فقط سرعت را بررسی نکنید. نوع پورت، طول موج، نوع فیبر، فاصله لینک و مهم‌تر از همه سازگاری ماژول با سوئیچ یا روتر هم باید مشخص باشد.

برای مثال، ترنسیور GLC-SX-MMD برای ارتباط گیگابیتی روی فیبر چندحالته (MMF) و طول موج 850 نانومتر طراحی شده، در حالی که SFP-10G-LR برای شبکه 10 گیگابیتی روی فیبر تک‌حالته (SMF) و برد 10 کیلومتر کاربرد دارد. بنابراین این دو قطعه، با وجود اینکه هر دو در دسته ماژول‌های نوری قرار می‌گیرند، برای یک سناریو ساخته نشده‌اند.

*برد واقعی به نوع فیبر، تجهیزات دو سر لینک، استاندارد و شرایط نصب بستگی دارد. برای برخی مدل‌ها Cisco بردهای متفاوتی را بر اساس نوع فیبر یا پلتفرم اعلام می‌کند.

ماژول‌های SFP و SFP+ در واقع رابط بین تجهیزات شبکه و رسانه انتقال هستند. یک طرف آن‌ها داخل اسلات سازگار دستگاه قرار می‌گیرد و سمت دیگر معمولاً با کانکتور LC به کابل فیبر نوری متصل می‌شود.

برای نمونه، وقتی روی یک سوئیچ سیسکو پورت SFP دارید، نمی‌توانید صرفاً یک کابل فیبر را مستقیماً داخل آن قرار دهید. ابتدا باید ترنسیور مناسب در اسلات نصب شود و بعد پچ‌کورد مناسب به آن متصل شود.

برای انتخاب بین مدل‌های مختلف، معمولاً باید این مشخصات را کنار هم بررسی کرد:

Cisco در فهرست رسمی محصولات خود مدل‌هایی مانند GLC-T، GLC-SX-MMD، GLC-LH-SMD، GLC-EX-SMD، GLC-ZX-SMD و مدل‌های BiDi مانند GLC-BX-D و GLC-BX-U را برای کاربردهای مختلف معرفی کرده است.

SFP بیشتر برای لینک‌های 1Gbps و SFP+ برای لینک‌های 10Gbps استفاده می‌شود. در سرعت‌های بالاتر نیز فرم‌فاکتورهایی مانند SFP28، QSFP+ و QSFP28 به کار می‌روند. با این حال، پشتیبانی از هر فرم‌فاکتور باید بر اساس مدل دقیق سوئیچ یا روتر بررسی شود.

نکته مهم این است که ظاهر مشابه یک ماژول به معنی سازگاری آن با همه دستگاه‌ها نیست. پشتیبانی از یک فرم‌فاکتور باید در مستندات همان مدل سوئیچ یا روتر بررسی شود.

برای معرفی نقش این تجهیزات، Cisco نیز SFP را یک راهکار انعطاف‌پذیر برای اتصال تجهیزات شبکه به رسانه‌های مختلف معرفی می‌کند:

“These small, modular optical interface transceivers offer a convenient and cost effective solution for the adoption of Gigabit Ethernet and Fibre Channel.”

یعنی «این ترنسیورهای کوچک و ماژولار، راهکاری ساده و مقرون‌به‌صرفه برای استفاده از اترنت گیگابیتی و Fibre Channel فراهم می‌کنند.»

سیسکو مدل‌های بسیار زیادی از ترنسیورهای نوری تولید کرده است. برای انتخاب بهتر، بهتر است آن‌ها را بر اساس سرعت و نوع کاربرد بررسی کنیم.

GLC-SX-MMD یکی از مدل‌های شناخته‌شده خانواده SFP گیگابیتی سیسکو است.

این مدل از استاندارد 1000BASE-SX استفاده می‌کند و برای فیبر Multimode با طول موج 850 نانومتر ساخته شده است. Cisco برد آن را تا 550 متر اعلام می‌کند.

GLC-SX-MMD بیشتر برای ارتباطات داخل ساختمان، اتاق سرور و ارتباط بین تجهیزات شبکه در فاصله‌های نسبتاً کوتاه مناسب است.

اگر دو سوئیچ در دو رک نزدیک به هم قرار گرفته‌اند و زیرساخت شما MMF است، چنین ماژولی می‌تواند گزینه مناسبی باشد؛ البته باید مشخصات دقیق سوئیچ و نوع فیبر موجود را بررسی کرد.

GLC-LH-SMD برای ارتباط 1000BASE-LX/LH استفاده می‌شود و در مقایسه با مدل SX انعطاف بیشتری در نوع فیبر دارد.

این قطعه با فیبر Multimode و Single Mode کار می‌کند و طول موج آن 1310 نانومتر است. برد اعلام‌شده توسط Cisco روی MMF تا 550 متر و روی SMF تا 10 کیلومتر است.

حرف D در انتهای مدل نیز نشان‌دهنده پشتیبانی از DOM است؛ قابلیتی که امکان مشاهده برخی اطلاعات عملکردی ماژول و لینک نوری را از طریق تجهیزات سازگار فراهم می‌کند.

برای ارتباط بین دو ساختمان یا لینک‌هایی که نسبت به یک اتصال داخل رک فاصله بیشتری دارند، این خانواده معمولاً انتخاب کاربردی‌تری است.

GLC-EX-SMD یک ماژول گیگابیتی 1000BASE-EX است که برای فیبر Single Mode و طول موج 1310 نانومتر طراحی شده است.

Cisco برای این محصول برد 40 کیلومتر را اعلام کرده است.

پس استفاده از آن در یک لینک چند ده متری منطقی نیست؛ برای چنین فاصله‌ای مدل‌های کوتاه‌بردتر معمولاً کافی هستند. این نوع ترنسیور زمانی ارزش خود را نشان می‌دهد که واقعاً به فاصله بالاتر نیاز داشته باشید.

اگر فاصله ارتباط بسیار بیشتر باشد، GLC-ZX-SMD یکی از گزینه‌های گیگابیتی سیسکو است.

این مدل در استاندارد 1000BASE-ZX و طول موج 1550 نانومتر کار می‌کند و Cisco برای برخی پلتفرم‌ها بردی در حدود 70 کیلومتر اعلام کرده است.

این محصول برای شبکه‌های شهری، لینک‌های طولانی و بعضی ارتباطات بین مراکز مناسب‌تر است و طبیعتاً برای یک شبکه کوچک اداری انتخاب اقتصادی محسوب نمی‌شود.

SFP-10G-SR برای لینک‌های 10 گیگابیتی کوتاه‌برد طراحی شده است. این ترنسیور با استاندارد 10GBASE-SR و طول موج 850 نانومتر روی فیبر Multimode کار می‌کند. برد آن به نوع فیبر بستگی دارد؛ برای مثال، Cisco برای OM3 حدود 300 متر و برای OM4 تا 400 متر را اعلام می‌کند.

برای ارتباط 10 گیگابیتی داخل دیتاسنتر یا بین رک‌های نزدیک، SFP-10G-SR معمولاً انتخاب منطقی‌تری از مدل‌های LR یا ER است.

SFP-10G-LR برای سناریویی ساخته شده که هم سرعت 10 گیگابیت لازم است و هم فاصله بیشتری نسبت به SR وجود دارد.

این مدل با استاندارد 10GBASE-LR، طول موج 1310 نانومتر و فیبر Single Mode کار می‌کند و برد رسمی آن 10 کیلومتر است.

برای مثال، اگر دو ساختمان چند کیلومتر از یکدیگر فاصله داشته باشند، استفاده از SR و فیبر MMF انتخاب مناسبی نیست و باید سراغ لینک Single Mode و ترنسیور LR رفت.

SFP-10G-ER یک گزینه 10 گیگابیتی برای فاصله‌های طولانی‌تر است.

این مدل روی طول موج 1550 نانومتر کار می‌کند و برای SMF طراحی شده است. Cisco برد 40 کیلومتر را برای آن اعلام می‌کند.

برای شبکه‌ای که فاصله آن فقط چند صد متر است، چنین ماژولی معمولاً ضرورتی ندارد. انتخاب باید بر اساس فاصله واقعی لینک و بودجه نوری انجام شود.

در میان مدل‌های 10 گیگابیتی، SFP-10G-ZR برای لینک‌های بسیار طولانی‌تر طراحی شده است.

این ماژول از طول موج 1550 نانومتر استفاده می‌کند و Cisco برد آن را تا 80 کیلومتر اعلام کرده است.

چنین محصولی بیشتر در زیرساخت‌های گسترده، ارتباطات بین مراکز و لینک‌های طولانی کاربرد دارد و برای یک شبکه معمولی اداری انتخاب بیش‌ازحد محسوب می‌شود.

یک گروه دیگر، مدل‌های BiDi هستند.

در این روش، ارسال و دریافت اطلاعات روی یک رشته فیبر انجام می‌شود و دو طرف لینک باید از جفت ماژول‌های سازگار با طول موج‌های متفاوت استفاده کنند.

برای مثال، Cisco مدل‌های GLC-BX-D و GLC-BX-U را برای 1000BASE-BX10 معرفی می‌کند. در مدل‌های BiDi، دو طرف لینک باید جفت سازگار باشند؛ یعنی یک ماژول با طول موج‌های ارسال و دریافت مناسب در سمت مقابل خود قرار بگیرد. بنابراین در یک لینک BiDi باید دو ماژول مکمل، مانند BX-D و BX-U، در دو طرف قرار بگیرند؛ استفاده از دو ماژول یکسان معمولاً ساختار لینک را درست تشکیل نمی‌دهد.

این ساختار زمانی مفید است که تعداد رشته‌های فیبر محدود باشد و بخواهید با یک تار، ارتباط دوطرفه ایجاد کنید.

سرعت پورت نقطه شروع انتخاب است، اما برای خرید ماژول به همین مشخصه اکتفا نکنید. نوع فیبر، فاصله لینک و سازگاری با دستگاه هم اهمیت دارند.

اگر سوئیچ شما پورت 10G دارد، این به معنی آن نیست که هر SFP+ روی آن کار خواهد کرد. Cisco صراحتاً برای هر پلتفرم، فهرست ترنسیورهای پشتیبانی‌شده را ارائه می‌کند. برای نمونه، در مستندات ASR 1001-X مدل‌هایی مانند SFP-10G-SR، SFP-10G-LR و SFP-10G-ER به‌عنوان ترنسیورهای پشتیبانی‌شده معرفی شده‌اند.

برد اعلام‌شده توسط Cisco مقدار اسمی ترنسیور است و در یک لینک واقعی، افت فیبر، کانکتورها، پچ‌کوردها و بودجه نوری نیز باید در نظر گرفته شوند.

فرض کنید فاصله دو سوئیچ 150 متر است و کابل موجود OM4 است. خرید یک مدل ZR با برد 80 کیلومتر فقط به دلیل «قوی‌تر بودن» انتخاب درستی نیست. ماژول سیسکو باید متناسب با فاصله، نوع فیبر و نیاز واقعی لینک انتخاب شود.

نصب از نظر فیزیکی کار پیچیده‌ای نیست، اما رعایت چند نکته ضروری است.

قبل از هر کاری، مدل دقیق سوئیچ یا روتر را مشخص کنید و فهرست Optics پشتیبانی‌شده را در مستندات Cisco بررسی کنید.

برخی تجهیزات Cisco امکان نصب یا تعویض SFP در حالت روشن را فراهم می‌کنند، اما این موضوع به پلتفرم و دستورالعمل همان دستگاه بستگی دارد. بنابراین قبل از نصب یا تعویض، راهنمای سخت‌افزاری مدل دقیق سوئیچ یا روتر را بررسی کنید.

ماژول را با فشار و زاویه نامناسب وارد نکنید. باید بدون اعمال نیروی غیرعادی در جای خود قرار بگیرد.

بعد از نصب، درپوش محافظ کانکتور را بردارید و پچ‌کورد مناسب را وصل کنید. تمیز بودن کانکتور اهمیت زیادی دارد.

Cisco در راهنمای نصب ترنسیورهای SFP و SFP+ نیز روی روش صحیح نصب و کار با ماژول‌ها تأکید کرده است.

اگر نصب پروژه گسترده است، علاوه بر پچ کورد فیبر نوری، کیفیت کابل و نحوه مدیریت آن نیز باید بررسی شود.

ترنسیور به‌تنهایی یک لینک نوری را کامل نمی‌کند. برای راه‌اندازی مسیر ارتباطی، بسته به نوع شبکه ممکن است به کابل، پچ کورد، تجهیزات اتصال و متعلقات مدیریت کابل نیاز داشته باشید. در شبکه‌های گسترده‌تر نیز تجهیزاتی مانند اسپلیتر نوری، فیوژن فیبر نوری و جعبه تقسیم فیبر نوری در بخش‌های مختلف زیرساخت استفاده می‌شوند.

در سمت دیگر شبکه نیز ممکن است دستگاه‌هایی مانند مودم فیبر نوری قرار داشته باشند؛ البته نقش این دستگاه با ترنسیور SFP متفاوت است و نباید این دو را جایگزین یکدیگر در نظر گرفت.

برای انتخاب سایر تجهیزات مرتبط با شبکه فیبر نیز می‌توانید راهنمای بهترین مودم فیبر نوری هواوی را بررسی کنید.

* برد برخی مدل‌ها به نوع فیبر و شرایط لینک وابسته است.

** در مدل GLC-LH-SMD، برد روی Multimode و Single Mode یکسان نیست و باید مشخصات فیبر بررسی شود.

*** برای SFP-10G-SR، Cisco برد حدود 300 متر روی OM3 و تا 400 متر روی OM4/OM5 را اعلام می‌کند.

قبل از خرید، این موارد را یکی‌یکی بررسی کنید:

اگر پروژه شما از قبل کابل‌کشی شده است، ابتدا مشخصات کابل را بخوانید و بعد ماژول را انتخاب کنید؛ نه برعکس.

انواع ماژول فیبر نوری سیسکو فقط بر اساس نام یا سرعت از هم جدا نمی‌شوند. مدل‌هایی مانند GLC-SX-MMD، GLC-LH-SMD، GLC-ZX-SMD، SFP-10G-SR و SFP-10G-LR هرکدام برای فاصله، نوع فیبر و شرایط متفاوتی طراحی شده‌اند.

برای یک لینک داخل دیتاسنتر ممکن است SR انتخاب مناسبی باشد، در حالی که برای ارتباط چند کیلومتری LR گزینه منطقی‌تری است. در لینک‌های بسیار طولانی نیز مدل‌هایی مانند ER و ZR مطرح می‌شوند.

نکته مهم‌تر از همه، سازگاری ماژول با مدل دقیق دستگاه Cisco است. حتی اگر سرعت، طول موج و نوع فیبر درست باشند، باید پشتیبانی پلتفرم نیز تأیید شود.

اگر برای انتخاب یا خرید ماژول مناسب نیاز به بررسی مدل سوئیچ، فاصله لینک و نوع فیبر دارید، کارشناسان کیان داریا می‌توانند قبل از خرید مشخصات را بررسی کنند. کیان داریا تلاش می‌کند جزو بهترین تأمین‌کنندگان تجهیزات شبکه و زیرساخت ارتباطی باشد.

برای مشاوره و بررسی مدل مناسب با کارشناسان کیان داریا با شماره 09101888726 تماس بگیرید. برای بررسی مدل‌های خارجی نیز می‌توانید گزینه‌های موردنظر را از طریق خرید از آمازون مقایسه کنید.